حضرت آيت الله حاج شيخ محمد ابراهيم اعرافي (ره) به سال 1290 ه. ش. در خانوادهاي مذهبي و علم دوست چشم به جهان گشود. والد ايشان "مرحوم حاج ملاعباس" و جد پدري ايشان"حاج آقا محمد" مي باشد. جدمادري ايشان "مرحوم حاج شيخ علي ،فرزند مرحوم آيت الله ملاابوطالب بوده است". آيت الله اعرافي (ره) داماد حضرت آيت الله ملك افضلي اردكاني (ره) - از شاگردان برجسته حضرت آيت الله العظمي بروجردي ره - بوده است.
آيت الله اعرافي ،قرآن ،خط و برخي از مقدمات را نزد جد خود مرحوم حاج شيخ علي مي آموزد.از همان آغاز، بااستعداد و هوش سرشارش ،برتري خود را به همگان اثبات و مورد توجه خاص استادان قرار ميگيرد.
در اوان بلوغ به حوزه علميه مشهد كه در آن زمان از غناي قابل توجهي برخوردار بوده، كوچ ميكند و در جوار مرقد منور حضرت امام رضا به فراگيري ادبيات عرب و ديگر مقدمات نزد اديب نيشابوري و آيت الله شيخ حبيب الله گلپايگاني و مانند آنان مي پردازد.
وي همزمان با ورود حضرت آيت الله العظمي حائري مهرجردي به شهر قم و تأسيس حوزه علميه قم به آن شهر مهاجرت ميكند و در آنجا مستقر مي شود. ابتدا دروس سطح را نزد مرحوم آيت الله العظمي نجفي و آيت الله قفقازي وآيت الله قمي و ديگر اساتيدحوزه شروع ميكند و سپس در دروس خارج ،فقه و اصول حضرت آيت الله العظمي حايري در فقه و اصول حضرات آيت الله العظمي صدر، آيت الله العظمي سيد محمد تقي خوانساري و آيت الله شيخ عباسعلي شاهرودي حضور پيدا ميكند و در آن دو علم مكانتي رفيع را حائز ميگردد.
از ويژگيهاي اخلاقي ايشان ميتوان به قناعت و زهد، تواضع و وقار، تعبد و شب زنده داري، عشق به مقام ولايت و اهل بيت ،علاقه به فرزندان پيامبر و ... اشاره كرد.
سرانجام اين پير وزين ،سلمان عصر، ابوذر زمان ،پس از گذراندن يك سلسله مجاهدات و حياتي عليگونه و با يك دنيا تلاش وجهاد و با تحمل رنج و محنتهاي بسيار با قلبي آرام صبح شنبه 28/6/71 ه . ش. روي به نقاب خاك كشيد و به ملكوت اعلي پيوست و جمعي را به ماتم و سوگ نشاند.
|
