عالم رباني و فاضل صمداني، مولانا آيت الله حاج ميرزا محمد حسين بن محمد باقر شوركي يزدي قدس سرهما، ملقب به صدرالفقهاء ، از اعلام قرن چهاردهم و اكابر علماي دارالعباد يزد، معظم له بعد از تحصيل مقدمات اوليه هجرت به اصفهان نموده و در آنحوزه علميه خوشهچين اعلام عصر خود گرديده است.
معظم له از بزرگان نامآوري همچون آيت الله آخوند ملا محمد باقر فشاركي، متوفاي 1314 ه . ق. كه بنا بر نوشته آخوند ملا عبدالكريم گزي منبع فوائد كثيره براي عموم و خواص بوده و آيت الله مجاهد آقا شيخ محمد تقي بن آقا محمد باقر تهراني رازي معروفبه آقا نجفي متوفاي 1332 و برادر بزرگوارش آيت الله آقا شيخ محمد علي نجفي متوفاي 1340 كه از خاندان برجسته علم دراصفهان بودند، اجازه اجتهاد داشته است.
صاحب نجوم السرد مينويسد: منظومهاي در فقه از آنجناب به خط خودش در مكتبه وزيري يزد موجود است كه از كتاب اجارهتا آخر فقه ميباشد. از سال ولادت آنجناب اطلاعي به دست نيامد. معظم له سال 1316 هجري شمسي وفات نموده و در مسجدوهاب (بابك) فيروزآباد مدفون است.
در فهرست كتب خطي كتابخانه وزيري يزد تأليفات آنجناب به اين شرح آمده است: 1 - البشارت الفقهيه و دلائل الاحكامالفرعيه به شماره 248 تعداد 348 برگ رحلي، 2 - لوامع الانوار به شماره 238 تعداد 202 برگ رحلي.
آغاز لوامع الانوار معظم له چنين است:
حمد من مختص آن خالق بود
شكر من مخصوص آن خالق بود
آن كسي را حمد شايسته بود
جامع اوصاف پاكيزه بود
او معلم شد به انساني بيان
خالق الانسان باشد بالعيان ...
اسناد موجود
نمونه خط صدرالفقها شوركي
منابع:
-نجوم السرد، ص 69
-فهرست كتابهاي خطي كتابخانه وزيري
|
