در جوار مسجدبابك فيروزآباد ، بقعه اي است مربوط به عصر شاه سلطان حسين صفوي كه به مقبره شيخ احمد معروف و مورد توجه اهالي است ، اگرچه بنايش رو به خرابي است. از حالات شيخ مذكور اطلاعي در دست نيست وسال وفاتش آنچنانكه در ماده تاريخ سنگ مزار شيخ آمده است سنه1128 هجري قمري آمده است كه مصادف مي شود با فتنه افغان و خرابي اوضاع ايران خصوصا در پايتخت.
ايرج افشار مختصر تذكري از مقبره او داده وسه بيت از اشعار حك شده بر سنگ قبر اوراچنين نوشته است:
آنكه... وداع شد زجهان
چون به دنيا نداشت يك دلسوز
گل باغي فلك به دستش داد
كه... اين نهال باطل سوز
مرشدي در وفات او ناليد
گفت تاريخ داغ وي دلسوز
نگارنده گويد: احتمال ميرود كه "مرشدي" نام فاميل باشد يا آنكه ياي نسبت را كه برداريم "مرشد" تخلص شاعر اين ابيات بوده است. اين احتمال را نيز ميتوان داد كه مرشد به معناي اصطلاحي عرفاء باشد كه در پذيرش احتمال دوم بايد بگوئيم كه شيخ احمد فيروزآبادي از عرفاي عصر خويش بوده كه براي ارشاد فقراي سلسله خود افرادي را دستگيري نموده كه شاعر اين قطعه يكي از آن پرورش يافتگان براي ارشاد است.
|
