شرفا ميبدي
ميرقوام الدين مرعشي شاگرد سيد عزالدين سوغندي جانشين شيخ حسن جوري با الهام از قيام سربداران خراساني نهضتي را پايه گذاري كرد كه بر تارك نگين تاريخ ايران مي درخشد.
سلاطين مرعشي از سنه 760 هجري قمري تا عصر عباسي در مازندران حكومت داشتهاند.
در عصر شاه عباس صفوي ميرعبدالكريم از اردوي سلطان خارج شده و دعوي استقلال ميكند و اين امر باعث ميشود كه شاه بعد از وفات او در سنه 973 هجري قمري به فرزندان او اعتماد نداشته باشد. بر اين مبنا سيد علي شرفا را كه پسر دائي شاه عباس بود به پايتخت دعوت ميكند براي براندازي كامل. اما از آنجا كه خير النساء بيگم مادر شاه عباس داراي قدرت و نفوذ در دربار بوده و مايل نبوده كه فرزندان برادرش به قتل برسند، شاه را در اين كار به مدارا دعوت ميكند.
بگذريم ، شاه بعد از ملاقات و خلع سلاح كردن سيد علي شرفا و همراهانش، او را به ميبد تبعيد ميكند و در برابر املاك مازندران مزرعه ختك را به او ميبخشد.
باري سيدعلي شرفا تا آخر عمر در ميبد بوده و در همان جا وفات و به خاك سپرده شده است.
فرزندان آن جناب در يزد، شيراز، اصفهان و تهران پراكنده شدهاند و اين هجرتها بيشتر در عهد فتحعليشاه و ناصرالدين شاه صورت گرفته است.
شرح حال كامل اين خاندان را ميتوانيد در كتاب طناب و شمشير مطالعه كنيد.
|
