مورخان، پيدايش اوليه شهر ميبد را مربوط به دوره‌هاي بسيار دور تاريخي و بر كنار يك درياچه‌ي خشك شده‌ي كويري (درياي ساوه) مي‌دانند. در گزارشهاي تاريخ محلي، بناي اين شهر را مربوط به دوره ساسانيان مي‌دانند. نام ميبد از واژه‌هاي فارسي ميانه و برگرفته از نام يكي از سپهبدان ساساني (مهبد) است كه در توسعه و تحكيم بنيادهاي شهري ميبد در آن دوران سهم و نقشي موثر داشته است.

اما ميبد، پيش از احداث راههاي امروزي در مسير شاهراه باستاني ري- كرمان قرار داشته است. اين شهر در طول تاريخ، همواره يكي از ايستگاههاي مهم كارواني در مسير راههاي قديم شرقي-غربي و شمالي-جنوبي كشور بوده است.

يكي از آثار تاريخي ميبد كه در كتار اين راه كاروانرو، به عنوان مركز پست و ارتباطات در قديم مورد استفاده بوده است، ساختمان دژمانند چاپارخانه ميبد است. اين ساختمان شامل محوطه‌هاي روباز و سرپوشيده، اتاقهاي مخصوص رييس چاپارخانه، اقامت پيكها و نيز نگهداري اسبهاي چاپار مي‌باشد.

اين بنا، در حال حاضربه موزه پست و ارتباطات شهر قديم، اختصاص يافته است.